Bana nasılsın diye sorma,
İyiyim çok iyiyim ben.
Birine söz verdim ise,
Yerine getirdim.
İyiyim ben kimseyle oynamadım!
Umut verip te
Yerlere çalmadım!
Narsist insanlardan kaçtım!
Lüksü öteledim.
Kendimle savaştım!
Sırtımda bir heybem içinde iyi insanlar.
İşte o yüzden iyiyim.
Arkadaşlarım dostlarım oldu.
İçim sevgi, merhametle doldu.
Verdiğim sözü tuttum.
Belki de aşkı unuttum.
Ama sevmeyi unutmadım!
Çiçek ,çocuk ,börtü böcek .
Ne varsa yeryüzünde onları sevdim.
Onlarla övündüm.
Bazı kararlar aldım.
Uyguladım başardım.
Üzülme ben çok iyiyim.
Tanıdığın dostlarından arkadaşlarından akrabalarından da iyi.
Ama bir var ki,
Senin bilmediğin görmediğin,
İnsanın ruhunun yaraları anlatılamaz!
Kimseler o yarayı saramaz ,
Derman olamaz!
İçini yakar da yakar.
Acısı çoktur.
İlacı yoktur!
Sevmişsin Allah’ına kadar.
Ama ufak hatıralar da hatırlanır.
İçin yandıkça yanar!
Hatırlandıkça da kalbi yorar!
Temennim kimseler seni üzmesin.
Yüreğindeki dertler ,
dönüp dolaşıp ,
bir balık gibi yüreğinde yüzmesin.

Şefika Kesici Çetiner

17. 5. 2025/İstanbul