Yüreğine bir karanfil düşmüştü öylece
O da öylesine örttü içindeki yalnızlığı
Kimse bilmez senin dilsiz arsızlığını
Günaha batmış kollarında
Bir serçenin ölüsünü taşıdığını.
Gülüşünü öpücük konduracaktı,
Yuvasına karanfil bırakacaktı çocuklar,
Bir kendinden geçtin,
Bir benden,
Bir de serçeden.
Bir kendini öldürdün,
Bir beni,
Bir de serçeyi.
Sustuğun her yerde bulurlar seni
Bir köşeye sıkıştırırlar
Senfoniler susar ve yalnızlıklar başlar.
Ruhuna arka bahçelerde bıraktın,
Toprağı teninle suladın,
Günaha batmış kollarında,
Bir serçenin ölüsünü taşıdın.
Kader Eltutan
(Kelebekler Gece Ölür)