İyi günler sevgili okuyucularım,

Bugün sizlere, fakir bir köyde yaşayan ve tek çocuğu olan, eşi vefat eden iyilik timsali Ayşe teyzenin hikayesini anlatmak istiyorum. Ayşe teyze, çocukları büyütmenin ve hayatta kalmanın zorluklarıyla yüzleşmek zorunda kaldı. Çocuğu Ali, ortaokula başlayınca köyden şehre göç etti. Eşinin asker arkadaşı, Ali’nin zeki olduğunu fark ederek ona destek olmak için şehre getirmişti. Ali, zeka ve azmiyle okulu en iyi dereceyle bitirdi.

Ancak bu başarı, kıskançlıkları da beraberinde getirdi. Kendi çocuğu okula gidemeyen bir kadın, Ayşe teyzenin üzerinde taşıdığı bir bileziği çantasına koyarak onu hırsızlıkla suçlamaya çalıştı. O kadar ki, bu kadının kıskançlığı yüzünden Ayşe teyze zor duruma düştü ve polis çağrıldı. Ayşe teyze, “Ben yapmadım!” diye haykırsa da, derdini anlatacak birini bulamadı.

Ali ise boş zamanlarını bir avukata yardım ederek değerlendirmişti. Avukat, Ali’den kamera kayıtlarını getirmesini istedi. O kayıtlarda, tüm olayın nasıl geliştiği açıkça görünüyordu. Hakim durumu değerlendirince davayı sonlandırdı. Ayşe teyze aklandı ama diğer kadına da ceza verildiği için çok sinirlendiler.

Ali, üniversite sınavlarında en yüksek puanı alarak hukuk fakültesini kazanmayı başardı. Annesi Ayşe teyze ise, “Bundan sonra herkesin yanında olacağım,” dedi. Zayıfı ve kimsesizi ezen birçok insan olduğunu vurguladı. “Küçük görmek kolay, ama bir gün zor durumda kalabilirler,” dedi.

Ayşe teyzenin hikayesi, adaletin sağlanması, hak ve hukukun herkes için eşit olması gerektiği gerçeğini bir kez daha gözler önüne seriyor. Dayı, para veya rütbenin kanunları çiğnemesine izin vermemesi gerektiğini hatırlamalıyız. Çünkü bir de Yaradan’ın adaleti vardır ve bu asla unutmamalıdır.

Birçok insan açlıkla mücadele ederken, bazıları ise refah içinde kaygısızca yaşayamaz. Adalet, hak ve hukuk herkes için eşit olmalı ki yaşamımız mutlu ve huzurlu dolsun.

Sevgiyle kalın, hoşça kalın!